Justyna Kosińska
Justyna Kosińska. Specjalizuje się w hafcie ręcznym na tkaninie. Ukończyła warszawską ASP. Główne tematy jej prac to przeobrażenie, pamięć straty i odzyskiwanie utraconego. Interesuje ją proces zanikania, wymazywania, nieobecności. Haft jawi się jako proces uniwersalny, jednocześnie ulotny i trwały. Jej prace to też efekt namysłu nad połączeniem organizmów ludzkich i nieludzkich. Częstym motywem są powłoki, wylinki. Prace dotykają też kwestii kobiecości, dojrzewania. Kosińska podejmuje próbę wyniesienia tej formy wyrazu z zamkniętej tradycji i obszaru tzw. “kobiecej” techniki i umiejscowienia jej jako pełnoprawnej dziedziny sztuki. Mieszka i pracuje w Warszawie.
Fascynuje mnie precyzja działania ostrym narzędziem.
Redukuję wizualny język, bo dzięki temu paradoksalnie go wzmacniam. Haftowanie to proces żmudny i wymagający, ale bardzo budujący. Początek i koniec. Prostota działania. Uważam, że haft wymyka się ograniczeniom, balansuje między rzeźbą, rysunkiem i malarstwem. Nie da się go już zamknąć w ramach kulturowych czy religijnych.
W jej pracach tradycyjny, ręczny haft przyjmuje nieoczywistą formę. Tworzy abstrakcyjne, zwarte struktury. Porzuca związane z haftem ręcznym ograniczenia formatu. Wychodzi poza jego tradycyjne postrzeganie. Tworzy prace minimalistyczne, wielkoformatowe, na płótnie i aksamicie. Stosuje monochromatyczne tła i metalizowane nici. Dzięki nim obraz zmienia się w zależności od kąta patrzenia. Nić przestaje być widoczna - wyłaniają się wieloznaczne kształty.