Beata Szczepaniak

Beata Szczepaniak – ur. 1988, rzeźbiarka, projektantka. absolwentka Wydziału Rzeźby i Działań Przestrzennych Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu (2014), laureatka nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2014), uczestniczka programów rezydencyjnych w Szanghaju, Osace i Monachium, oraz uczestniczka wielu wystaw m.in. W Muzeum Narodowym w Poznaniu, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku czy Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu. Jej prace znajdują się w prywatnych kolekcjach oraz w wielu publikacjach np. książkowe wydanie Label Magazine „Siła Rzemiosła”, czy publikacji „Rzeźba dzisiaj” wydanej przez Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Obecnie obok pracy twórczej i projektowej dzieli się swoją wiedzą prowadząc pracownię ceramiki w Liceum Plastycznym w Zduńskiej Woli

Od kilku lat Beata pracuje przede wszystkim w materiałach ceramicznych. Jej prace oscylują na granicy pomiędzy sztuką a designem, cielesnością a abstrakcją, formą a przeczuciem. Przyjmuje postawę badawczą wobec formy i materii, eksperymentując z kompozycją, kolorem i technikami ceramicznymi. Jej rzeźby, osadzone w biomorficznej estetyce, przypominają istoty zawieszone pomiędzy snem a rzeczywistością. Obłe, organiczne kształty przywołują skojarzenia z fragmentami ciała, wewnętrznymi organami, miękkimi strukturami natury – choć nigdy nie są jednoznaczne. Ich oniryczny charakter, bliski duchowi surrealizmu, sprawia, że rzeźby zdają się żyć własnym życiem, są znajome i obce zarazem. Pozostają otwarte, wieloznaczne, niedopowiedziane – zapraszają widza do spojrzenia i własnej interpretacji. Niewyczerpaną inspiracją są dla artystki wszelkie procesy zachodzące w naturze, oraz emocje i relacje międzyludzkie. Próba przełożenia tych zjawisk na język form, jest dla niej dużym wyzwaniem.

W swoich pracach próbuję nadać formę czemuś co z zasady formy nie ma – emocjom, uczuciom, atmosferze, relacjom międzyludzkim. Wewnętrzna konieczność nadania kształtu tym zjawiskom jest moją próbą porządkowania świata.
W synchronizacji na linii „myśl – dłonie – narzędzie – materia” jest coś z transcendencji, choć połączenie to nie jest czymś tak po prostu danym twórcy/rzemieślnikowi. To lata pracy, ćwiczeń i doświadczeń by dłonie zręcznie wykonywały polecenia płynące z umysłu. Ceramika to dziedzina, która uczy pokory, pokory wobec materii – twórca podążając za jej możliwościami i ograniczeniami musi mieć w sobie duże pokłady wnikliwości i cierpliwości.

Beata Szczepaniak - prace do kupienia

Nie przegap najnowszych newsów, nowych produktów i informacji o wydarzeniach. Zapisz się do newslettera Nów. Nowe Rzemiosło:

Ta strona używa plików cookies. Kontynuując przeglądanie strony, akceptujesz treść Polityki prywatności.